Fantaserye ni Kiko

Law-uy ni Letty (No. 1 Choice)

2011-10-13T03:18:00.000-07:00

Nilalaman ng isang kapirasong papel ang mga ulam na mapagpipilian. Mabilis na desisyon ang kinakailangan: pakbit, paksiw, monggo, pritong manok, gata, etc. Kung mabagal ka o kung wala ka sa iyong lamesa, malamang dadatnan mo ay bihong maitim. Mahigpit at mabilis kumuha ng order si Jimmy boy. Para sa kanya, "time is gold kaya Letty's choice."
Kung may menung mapagpipilian, meron na mang mga topics na hindi maiiwasan sa hapagkainan (FYI, ang lamesa ko ang hapagkainan). Walang mintis kung itoy banggitin, mapalumanay man o mabilis. Gayunpaman ay nakasanayan na lang naming tumawa at dinadaan na lang sa paghigop ng mainit na sabaw ng law-uy.
Naging espesyal ang law-uy di dahil napapagaan ang mga problemang dala ng itlog (bakit itlog?), pera, pera, babae, trabaho, pera nanaman, etc., kundi sa mga taong nakakasalamuha mo at sa mga pagsalu-salo ng mga perspektibo sa buhay na mapagpupulutan ng aral. Nagiging "malagkit" at malaman ang diskusyon sapagkat nagmimistulang okra ang bawat isa. Taglay namin ang kanya-kanyang karanasan at paniniwala. May potensyal na palaputin ang mundong ginagalawan at paalatin ang imahinasyong di mapapantayan.
Siguro nga, masagwang tingnan ang lagkit ng sabaw ng law-uy, pero, kalimitan ito ang nagbibigay ng yunik na karakter sa kanya. Pinagsama-samang gulay na ubod ng sustansya, ngunit di nagugustuhan ng iba.
Kanya-kanyang order, kanya-kanyang gusto, ngunit sa huli, ay mga sangkap pa rin tayo na kinakailangang hasain ang potensyal.

As per Maykel Lumibaw

2010-12-30T00:50:00.000-08:00

"Mabuti na yan..para malaman mo kung hanggang saan mo kakayanin..hahahahaha!"

Tumatakbo sa isipan

2010-07-04T19:57:00.000-07:00

Tumatakbo sa isipan ko ang mga katagang binitiwan niya. Ang pagiging role model ba ay kadalasang nakikita o nababase sa antas ng iyong propesyon o sa kung sino ang nauuna? Parang nagiging pabigat kung iisipin, kung ganon ang pinupuntirya sa bawat pagpili ng desisyon.
Ewan ko lang kung tama ang pangamba kong darating ang araw, na sa paglipad niya'y, ituturing niyang mainam na iwan ang mabagal na estado ng pagtakbo ng desisyon sa buhay at malayang lumipad.
Binabase ko din sa mga nasasagap na storya sa mga kakilala.

Isa lang ang hindi ko gusto...ang maging isang pabigat.

A humorous anecdote (before giving the final blessing)

2010-06-07T18:48:00.000-07:00

Soon, this guy beside me will be ordained as a priest. If anyone of you here have some personal or serious issues on him kindly inform us as soon as possible. We don’t want him having some impediments in his chosen vocation. This guy has chosen to follow the life of Jesus Christ and devote his life on serving God.

Therefore, he is a foolish man.

9:00 am. Mass
St. Paul Parish

Paano dapat magreact sa ganitong mga sitwasyon?

2010-05-16T18:17:00.000-07:00

1. " fecture, fecture...(hahaha)..cge2..pero, takpan lng natin mukha"
2. hmmm..nakalimutan ko ang iba..

I.T.'s role on Businesses

2010-02-24T01:27:00.000-08:00

I want to share the topic in my Financial Management class the "Order Management Cycle." This is vital in the aspect of Information Technology in every organization because it focuses on the asset and to the full execution of business cycle. This 10-step process actually summarizes the operation and managerial expertise of the management itself:

1. Order Planning – Sales Forecasting and Capacity Planning which take place in the first stage of strategic planning is very much patterned with careful analysis on the product, operation and customers.
2. Order Generation – This is the materialization of the planned capacity or forecasted sales. This is the “actual ordering.”
3. Cost Estimation & Planning – This impacts mostly on profitability because in here, optimal equation is desired to maximize profit and minimize cost.
4. Order Receipt & Entry – Order receipts happens in a customer service department while entry happens in a field office or a central administrative location.
5. Order selection & Prioritization – Some companies have this but many of the companies do this in specific manner.
6. Order scheduling – Manufacturing, and/or service management often performs scheduling.
7. Physical Order Fulfilment – This covers Procurement, Manufacturing, Assembling, Testing, Shipping and Installation.
8. Post Sales Service – This often gets minimal management attention but is significant to the customer.
9. Billing & Payment – Also, this is visible to the customer and not too much top management attention is needed.
10. Returns & Claims – This is extremely important for repeat purchasers and can often be handled by an administrative function. This is under finance or legal department.

The fundamental idea in the OMC is not the customer, not the accountant, but the order. This supports the enduring management concept- customer focus. Communication is the vital aspect here and that is why, Information System can be viewed as the backbone of an organization. The idea is making everybody involved in the corporate way of life. Amidst the complexity of operations, still, the voice from different levels are being heard and recognized for the development and continuous improvement. Continuous improvement should be spotlighted and with this, customers are analyzed to come up with strategies on how to improve their product and services.

Anakin Pie

2010-02-24T01:11:00.000-08:00

This is quite interesting and creative. One morning while having my breakfast, I enjoyed the music American Pie. Because of its joyful beat and rhythm, I managed to hum those familiar lines. But, as the song continued, I noticed that the lyrics were not the same, yet the one singing was the same. I noted some of the words and I found out that they were related to the movie star wars. So, I searched it in the internet and found it.
-The Saga Begins-
A long, long time ago
In a galaxy far away
Naboo was under an attack
And I thought me and Qui-Gon Jinn
Could talk the Federation in-
To maybe cutting them a little slack
But their response, it didn't thrill us
They locked the doors and tried to kill us
We escaped from that gas
Then met Jar Jar and Boss Nass
We took a bongo from the scene
And we went to Theed to see the queen
We all wound up on Tatooine
That's where we found this boy...

Oh my my, this here Anakin guy
Maybe Vader someday later - now he's just a small fry
And he left his home and kissed his mommy goodbye
Sayin' "Soon I'm gonna be a Jedi"
"Soon I'm gonna be a Jedi"

Did you know this junkyard slave
Isn't even old enough to shave
But he can use the Force, they say
Ahh, do you see him hitting on the queen
Though he's just nine and she's fourteen
Yeah, he's probably gonna marry her someday
Well, I know he built C-3PO
And I've heard how fast his pod can go
And we were broke, it's true
So we made a wager or two
He was a prepubescent flyin' ace
And the minute Jabba started off that race
Well, I knew who would win first place
Oh yes, it was our boy

We started singin'...
My my, this here Anakin guy
Maybe Vader someday later - now he's just a small fry
And he left his home and kissed his mommy goodbye
Sayin' "Soon I'm gonna be a Jedi"
"Soon I'm gonna be a Jedi"

Now we finally got to Coruscant
The Jedi Council we knew would want
To see how good the boy could be
So we took him there and we told the tale
How his midi-chlorians were off the scale
And he might fulfill that prophecy
Oh, the Council was impressed, of course
Could he bring balance to the Force?
They interviewed the kid
Oh, training they forbid
Because Yoda sensed in him much fear
And Qui-Gon said, "Now listen here
Just stick it in your pointy ear
I still will teach this boy"

He was singin'...
My my, this here Anakin guy
Maybe Vader someday later - now he's just a small fry
And he left his home and kissed his mommy goodbye
Sayin' "Soon I'm gonna be a Jedi"
"Soon I'm gonna be a Jedi"

We caught a ride back to Naboo
'Cause Queen Amidala wanted to
I frankly would've liked to stay
We all fought in that epic war
And it wasn't long at all before
Little Hotshot flew his plane and saved the day
And in the end some Gungans died
Some ships blew up and some pilots fried
A lot of folks were croakin'
The battle droids were broken
And the Jedi I admire most
Met up with Darth Maul and now he's toast
Well, I'm still here and he's a ghost
I guess I'll train this boy

And I was singin'...
My my, this here Anakin guy
Maybe Vader some day later - now he's just a small fry
And he left his home and kissed his mommy goodbye
Sayin' "Soon I'm gonna be a Jedi"
"Soon I'm gonna be a Jedi"

We were singin'...
My my, this here Anakin guy
Maybe Vader some day later, now he's just a small fry
And he left his home and kissed his mommy goodbye
Sayin' "Soon I'm gonna be a Jedi"

Community response on Stormwater Pollution

2010-02-24T00:38:00.000-08:00

Actually, this duty is not limited to the expertise of Civil Engineers. This is a collaborative effort which upholds the importance of water to mother earth. Local decision makers, municipal officials, and environmental activists and ordinary citizens must join hands to come up with a development project for the community. Structures and other logistical requirements are to be managed by engineers. They are the ones responsible for the capacity, strength, and the effectiveness of structure. We have for example the ACG that is assisted by the swppp Orange County a licensed contractor and having the right qualifications for preparing and implementing these plans. Likewise, technological advancements are needed, for example,swppp San Diego, which provide state of the art and high quality service in engineering concerns.
First, they must study the causes of Urban Stormwater Pollution, then realize the consequences of Urban Stormwater Pollution. There are studies already conducted in line with this matter and they can come up with a certain strategy that can meet their needs and concern. Strategies are to be developed and to be strengthened in the
swppp San Bernardino,swppp Riverside,swppp Los Angeles.
This task is not assigned to swppp alone. This speaks more of a social responsibility and awareness to mother earth.

Updating records

2010-02-24T00:31:00.000-08:00

I never imagined how tedious it is to update documents. Until I realized that the task is really not that easy. First, you need to coordinate with the process owners and plantation managers before you go with the procedures. Next, is to create a draft which will be scrutinized by the Management Representative. Because of the strictness or systematic of documentation procedures, there are instances that we skip some of the process just to arrive with the scheduled date. I realized that this is not a matter of printing and filing. It is preparing and documenting some objective evidences that are vital during internal audit and 3rd party audits.
The task is difficult, but it brings harmony to the documentation and record keeping that it brings convenience to different users.

Heaven as tiny little voice

2010-02-23T23:10:00.000-08:00

Well, I would say that heaven and hell are not strange things to us. Even a 5-year old child can actually provide an instant definition about them. But to move towards another level to our spirituality we need to internalize their roles into our Christian life. It is a sad fact that most of us remain into the level of 5 year old definition of what spirituality and heaven are. Most of us failed to realize even in our simple ways the value of listening and being open to the sacred scriptures. We are disinclined to read and accept the grace and often rely on our limited faculty of understanding.

In this world, we are all soldiers. We are soldiers that are haunted by the different forms of evil and we have to defend ourselves by equipping ourselves with the positive volition and strong will of hearts. We use our strengths to combat the external forces of evil but we failed to control the internal evil within us. This evil nature within us is being rooted from the old sin nature that man has done. This old sin nature is very strong that it holds our degree of emotion and usually we are defeated because we easily give in to its desire. The sense of balance between volition and emotion is disregarded and we become counter-productive in our pursuit to heaven. We become “short-visioned” soldiers in this life and we embrace too much of material possessions.

The hell within us is ignited when we focus too much on the humanly ways and to worldly things. Love, faith and sacrifice are neglected because of limited access to oneself and to the Divine. We need to listen to our hearts and be open for the divine grace. We have our freedom but we have to be patient and humble in accepting the duties of being Christians. A lot of us constantly search for heaven, but failed to realize that heave is within us. Heaven is knocking and sending its tiny little voice to be recognized. Despite the trespasses we commit, will heaven still be open for us? Will His magnificence and compassionate love overshadow the evil within us. Acceptance is the key to attain the unconditional love He possess.

2nd internal audit

2010-02-23T23:00:00.000-08:00

Our 2nd internal audit is fast approaching and all I can do is to review the findings we come up during the previous one. It is a laborious task in a way that it makes us assess the performance of different plantations and departments in line with the Integrated Management Standards.
First, we have to meet with the group and discuss the plans and programs for the said activity. Next, we will prepare the materials to be used and we need to update the database that we will be using to monitor the CPARs (Corrective, Preventive Action Reports). This time, the consultant will join the audit to effectively carry out the task and be more effective in citing the findings.
This is usually a 5-day activity which involves overtimes and series of review. So, I need to prepare myself physically, mentally and even spiritually.

Price factor on shopping on-line

2010-02-23T21:20:00.000-08:00

All of us want to experience on line shopping wherein we search for the product we want and then we compare from other shopping site worth knowing and then get the best deal. We can save a lot of money when we look for expensive items like laptops, tvs and pushchair, etc by just using a price comparison shopping site. Common offers include: buy one take one, 40% off, free shipping, and many more. The highlight of using this price comparisonshopping site is the easy access to different store at the same time. It is very cost and time efficient which allows us to be multi-tasking in the office or at home. My professor shared her experience when she bought her 8-gigabyte i-pod and laptop thru e-bay. The i-pod was launched in the site with discount making it very saleable. The laptop offered services such as traceability in shipment wherein she was able to track the location of her order during the time of shipment and delivery. There are actually many features to consider in using the price comparison shopping site not only for the price-conscious customers but those who value security and convenience in shopping.

I just want to dwell into the shopping site’s impact on decisions relating to price considerations. Most of us Filipinos, for example, we are very price conscious that we tend to spot first the price before actually looking its quality. Well, several factors have controlled our way of decision-making, price conscious but the idea here is businesses use different marketing strategies just to come up with a competitive price. Other restaurants do not show cheaper prices (discounts) of their product but use, for example, value meals to attract attention. No matter dependent we are in the current economic situation, we are really eyeing for those product that has lesser price that has also quality. So, the task of businesses is to carefully analyze the market segment and arrive with suitable prices.

On line shopping is a mechanism for us shoppers to be more efficient and effective in coming up with a decision as to what product to buy.

Organizational Management- Banana Corporation

2010-02-23T21:09:00.000-08:00

Common questions to raise in dealing with some alternative courses of actions are:

How does the organization strengthen its leadership?
What is the leadership style of the organization?
How does the leader influence their people to have a quality of work?
How the organization maintains the quality of its products and become leading in the market?
How does the organization manage conflict?

Let us take for example the case of a Banana Company that is a vast corporation and manages large people and complex structure and Responsibility centers. Despite of its complexity, the organization was able to implement and strengthen its good leadership through team work. It is the vision of the President to work as a team and not being divided. The bottom-line of the organization is “Quality” which is not only for the product that the organization is producing but most likely to the quality of work. Quality is possible if everyone does quality of work. In order that quality of work will be maintained, Human Resource department are task to conduct orientation, trainings/seminars and coaching and counseling exclusive not only for the top level employees but also to the rank and file. The “We are one” concept was created by the management in order to eliminate the faction in the organization. As part of motivation and leadership, benefits like hospitalization and medicine were given to each employee aside from the benefits mandated by law. Bonuses like bottom line bonus were designed to challenge employees to give their best and with quality of work, services and products. A corporation University was created as another outlet of employees to enhance their knowledge and skills not only limited to agricultural aspects but to all aspects of life. Promotion is not limited also in the organization as long as you have the potential and capabilities to do the job then you are qualified. The Skills, Knowledge and Aptitude test were launched in the organization to preferably evaluate its employees from rank and file for job and salary grade. More importantly, weekly production meetings are called as a way of checking, monitoring, evaluating of performance for the previous week activities and planning for any innovation and future preparation. During this meeting, everybody's suggestions are heard and opinions are honored for the betterment of the organization.

Business Web Directories: To increase profit

2010-02-23T20:50:00.000-08:00

As we increase our links, we increase our profit too. This is the mantra of every business sector that has the goal of maximizing the scope of their product and their profit. One tool to be used in this online business is the web directory. A web directory contains a list of various websites that have been compile to aid the website reviewers. Like a telephone directory, it is classified, sorted according to its category. So, when using the website directory, you can choose suitable links for your business.

Every business has an objective and this objective must be equated to the link that is obviously similar to your line of work. Mountain of information is stored in the internet and so, we need to be precise with our options. For example, we have problems in our marketing strategy, we can seek some pointers and tips to website directories with marketing links.

A business web directory should encompass a variety of websites. For all we know, users are also classified according to their objective, needs, want, and line of specialization. I think all business web directories should uphold certain values: Convenience, reliability and authenticity.

Convenience is highly important because it is the key factor of customer’s loyalty to one’s service. We cannot deny the fact that people nowadays, value time and need to come up with a desired result instantly. The idea of having a “user friendly” web directory engages different users and different ages in which they are not only getting the things/information they want, but at the same time, they appreciate the value of the service.

Reliability helps the users to be confident in making their decision and strengthening their perspectives. Some advertisements are very enticing that they offer great services and packages where in fact, they are not really upholding total quality the list that they have presented.

Authenticity speaks of the legitimacy of the listed websites in the business website directory. We need to be vigilant of the list we are be using and be meticulous enough to ask ourselves, or refer to other sources whether this information is real or not.

The business web directory (http://www.dmoz.org) is one of the most helpful Web Directories being used by businessmen. There are other online business directories resources such as the free web directory(http://dir.yahoo.com) and web directory which can also be helpful in finding the links we need.

Now, if you are really serious of staying ahead in the competition and really want to gain more profit, get yourself a suitable Business Web Directory.

Strategic Framework for Marketing

2010-02-23T18:39:00.000-08:00

“Companies need a strategic framework than can bridge the gap between simply connecting to the Internet and harnessing its power for competitive advantage.”

I stressed this line from a book which suggests that organization must take a stand or choose a strategic stand to be globally competitive and effective in the market. No matter how big or small the business is, they must consider the customer connectivity, product creation, competition and technological level of their business. These factors to consider fix their eyes to the options: global market penetration, product and service transformation, cost & effective transformation and performance improvement in business effectiveness. Here, a company determines its customers, suppliers, and even competitors to pull them all into one common ground for competition. In fact, companies must also nurture their relationships with these factors to develop and deploy new internet-based products and services. Whether to reposition, strengthen or segment the product, they can rely on the approach of product and service transformation.

Technology is developing and likewise, business should go with the flow and adapt certain “strategic technology” to withstand the market pressure. Using Internet for e-commerce, for example, transaction process with customers, and exchange for suppliers are the core functions of product or service transformation. Taking note also for the business drivers for today’s Information systems is imperative. This highlights the importance of information system in directing the path of organization to their vision.

New trends in anti-aging for skin

2010-02-23T17:32:00.000-08:00

One of the biggest drawbacks to aging is that you lose pigment and color in your skin as you age, making you look pale and you develop the eyes of a panda. We should look for sites that would help us open our eyes to the development of some skin care products.

From your mother’s wrinkle cream to new trends of anti-aging creams, we can notice that product itself has evolved. As consumers, it is normal to seek for those products that have the effective ingredients that would suffice their demand. For example, people who have problems in dealing with acne, they can direct their attention to the vital ingredient of the product and of course, the side effects that it might bring. Traditional consumers fear of these side effects which is evidently haunting them as time progress and totally putting their precious health in peril. Now, the trend has become more reliable and effective for this anti-aging skin care. It becomes accurate in fighting the common cause of skin deterioration, infection and unwanted skin conditions. Along with the development and advent of new treatments and components, for example, Resveratrol, we can guarantee that safe and quality products are being attached to the name of the products. We should uphold the physical asset that every human being should be taking care of-skin. Quality, safety and effectives, these are the variables that every consumer wants to hear, and we uphold that.

DNA Database in the Philippines?

2010-02-22T01:30:00.000-08:00

1.) No. The idea of having a National DNA Database does not have legs to stand on and it will just be a waste of funds, and a recipe for disaster in the end. It is a stunning concept the fact that it helps our law enforcers quickly identify offenders, make earlier arrests, secure more convictions and provide critical investigations, but on the flip side of the coin, it creates a schema among nation the fear of having another NBN-ZTE Scandal, “hot issue” on the poll automation for next year’s election and of course, the GSIS legal action against IBM.

Before we climb up to a higher level of criminal justice system we should consider the factors that contribute positively and negatively to the interdependence of such system. After all, the institutions and actors in the criminal justice system are highly interdependent:

a.) Interdependence of Institutions – The Police, Prosecutors and the Court must join hand in hand in developing and maintaining plans and programs to uphold peace and order in a state. Since the notion of a “system” suggests something highly rational- carefully planned, coordinated and regulated, we cannot move towards next step if we could not even consider changing the current dilemma of our Philippine Criminal Justice System. The big question is “How can we appreciate system’s complex ways if even the highest officials in the legislative and judicial system tend to manipulate their functions and roles in giving justice to all. Yes it might be of great help in revealing of the real suspects of the crime but will this be unbiased? And not generate two sets justices- the one for poor and one for elite? For example, will the real perpetrators of the crime such as “kuratong baleleng” be really revealed and come out in the open?

b.) Impact on statutes and laws – There is a pending Act in the Senate (Senate Bill No. 3177) which defines cybercrime, providing prevention, suppression and imposition of penalties, but will this be enough to be used as a barometer in upholding human rights and the rule of law? Will our law providers allow us to store, retrieve, and use a DNA Database of convicts and criminals?” The technology may be available and may provide access to us Filipinos to some information, but specific state legislation is required for its implementation.

c.) Hackers and other malicious/crafty people – Need not to mention the risk of having our privacy and identity being jeopardized. There might be a threat of transforming known crimes into a more heinous and tricky one. Of course, knowing about the current database, perpetrators of the crime will definitely become crafty. They may create carefully-planned crimes that would leave unrecognizable remains, such as arson and the like.

d.) Maintenance during crash/ breakdown – Truly, there are multiple problems that would arise in any super-large database, and unfortunately would leave us people into a “wait and see situation.” We should raise some questions such as: How big is the memory? How many database servers are serving the people? How fast is the server? Considering the 88.57 Million population in Philippines with an inflation rate of 4.4%, Can it cater the needs of common people efficiently and accurately?e.)

e.) Cost – Cost of the equipment (and its maintenance) and trainings of other scientists, personnel of law enforcement agencies in DNA Analysis is essential to broaden the national capability to conduct DNA testing for forensic application must also be considered in the face of this economic depression. Time is very crucial in learning.

For management issues, it is ideal to emphasize and stress out the duties of the body tied up with our National Police- the Directorate for Investigative and Detective Management. This body keep records and as well provide data to our police, prosecutors and court in their usual investigation. Since, DIDM is into the Database Management, they have to strengthen their skills, expertise and knowledge when it comes to the nitty-gritty of DNA Database Management. As the saying goes, “the eyes cannot see what the mind doesn’t know”, so trainings and education are needed to sustain their line of duty and to be accurate in their decision and other work- related activities.

Under the issue of organizational collaboration, we must spotlight the area of expertise in natural sciences, research and forensics. Because we have to extend our knowledge on the current system, there should be also pillars of DNA Analysis Laboratory that will dedicate their service in Analysis and research. Other qualified organization that should take part is the Supreme Court of the Philippines, Philippine Judicial Academy and Commission on Human Rights. The development of this DNA Database requires thorough training, research and extension service to aid in the administration of justice to those erroneously convicted and to probably, reduce the time that accused individuals stay in prisons.

We cannot disregard the role of political factors in dealing with technological advancement. That is why we need to strike a balance among media, industry and labor leaders to ensure transparency and accountability. Since investing to this seemingly “database of a lifetime” is very risky, factors such as Maintenance during system crash and a stable and good contract with the manufacturer of such hardware and software must be upheld. The relationship also with the IT Technology and Government must also be nurtured to avoid pin pointing as to who is the culprit the time (God forbids) another “GSIS dilemma” occur.

...

2010-02-09T16:28:00.000-08:00

Titig ako sa litratong nakapost sa internet. Medyo mabigat sa loob. Parang plinano ng mga bruhang walang pakialam ang mga kaganapan wala akong magagawa kundi panindigan ang aking pangakong pagbabago ngayong 2010. ..ok..heto na..ehem.(mdyo inuubo at sinisipon pa ako)..Si Mark, may pasabog daw ngayong linggo. Ewan ko kung anong plano ni "akon" pero sa tunog pa lng ng chismis ay may matingkad na bagay itong binubulong. Parang pipirma na ng kontrata itong si pare at ito ay panghabambuhay. Tanga kasi ito si "akon", sa tinagal-tagal nilang pagsasama ni "sunshine", aba'y naisipan pa nitong magpasiklab ng ala "maja salvador's RC Cola advertisement" na date(penge naman ako nyan..). Natural! ang iisipin ng girlalu ay isang bonggang-bonggang proposal, pero taliwas iyon sa kanyang maaring isipin. Baka ngayon ay naisipan niyang itodo na lang. Itodo ang nararapat at ang nasa kanyang puso. hahaha..pwede na akong hindi pumupunta sa linggo ha. Parang alam ko na ang mangyayari ngayong araw ng mga puso. Good luck sa inyo at advance happy birthday na lang sa mga magbibirthday ngayong Pebrero (di rin cguro ako magiging present sa kaarawan niyo.)
Sana'y gumaling na ang karamdaman ko.

Ngayong 2010

2009-12-28T21:31:00.000-08:00

Inaatake na naman ako ng antok kaya't humakbang patungo sa mumunting lamesa at dahan-dahang tinatantiya ang timpla ng nakaugaliang lasa ng kape. Huling araw ito ng pagpasok sa opisina at animo'y naging tahimik na bodega ang silid na aking ginagalawan. Bagama't wala si boss, tahimik nga naman ang lungga ng mga dagang umaani sa kani-kanilang prutas at gulay sa "farm ville.". Ang iba nama'y dumadaing na sana hindi maiextend ang kanilang trabaho bukas, kaya't tinatapos nila ngayon ng pilitan. Mag aalas 4 na, at pinatugtog na ng aming mabagsik na kasamahan ang kanta ng "the journey". Malaking pasasalamat ko sa kanya sapagkat nakalimutan kong dalhin ang aking headset at tuloy di ko mapakinggan ang mga nakahilerang kanta ni Jamie Rivera at Gary V. (Lord heal our land). Napapalapit kasi ako sa Maykapal at minsan ay trip ko din ang 80s- oldies. Medyo nabuhayan ang loob ko sa boses ng "the journey." Parang nagjojoyyride. Mainit sa labas at damang-dama ko ito sapagkat sinasalubong nito ang sinumang pumapasok sa banyo. Habang nakatayo at nakatuon ang atensyon sa inuduro ay pilit inaagaw ang iyong pansin dala ng matinding liwanag at maaliwalas na panahon. Kaya nga, ito ang mabisang alternatibo ko sa pagrelax ng aking mata- ang tumingin sa malayong kapatagan at sa luntiang taglay nito.

Sa aking muling pag angat ng aking tasa ay napansin kong malamig na ang aking kapeng magkasing kulay sa sapa ng davao river. Inubos ko na ito, at dali-daling uminom ng tubig na malamig. Nag mistulang “slow motion” ang paggalaw ko na para bang….parang kailan lang. Hawak-hawak ang higanteng kutsarang natanggap sa Kris Kringgle (something big), ay nanalamin ako at napansin ang buhok kong magulo. Sadyang mabait nga naman ang katrabaho ko dito. Tanggap at wala silang pakialam kahit may tuyong toothpaste ka pa sa bibig mo. Kasabay ang paggunita sa aking mga nagawa sa taong 2009. Meron nga ba? Laganap dito sa opisina ang mga sagad na panunuya kaugnay sa iyong kontribusyon sa kumpanya. Diretsahan kang hinahampas ng mga katagang pilit pinaparamdam sa iyong isa kang inutil at mabuti pa'y magresign ka na lang. Pero, binabalutan ito ng tawanan upang nang sa ganun ay maibsan ang lakas ng tama nito sa kalooban. Idagdag mo na diyan ang mga pagkakataong matritripan ka dahil sa iyong suot na polo at kumikinang na leather shoes, sabay ang malakas na tanong: “May interview sa ibang kumpanya?” Ngunit kung titingnan nating mabuti, tayo nga lang ang makakapagsabi kung meron nga ba tayong nagawa o wala. Sa madaling salita, nasa sa atin ang desisyon, ebalwasyon at ang pagbabago para simulan ang napansing kakulangan.

Nakakabagot nga namang isipin na sa pagbalik mo sa January 4 (balik trabaho), ay parehang-pareha pa rin ang pagkakaayos ng iyong mga gamit sa lamesa. Ang mga scratch papers na nilalaman ang mga detalyeng: load – 150, light – 1000, avon – 500, dakki – 400, cup noodles – 45, at iba pa, ang laptop na parang may granules na ang keyboard, ang shelves na pinamamahayan na (yata) ng daga at ahas at mga tupperwares na nakapondo dahil sa tamad ng dalhin sa bahay at parang magbabagong taon na rin sila opisina., mga posters na binabalot na ng matinding alikabok. Mabuti na lang at naisipan kong linisin ang aking balwarte at bigyan ng importansya ang mga kagamitang ipinagkaloob sa akin.

Magiging madugo ang taong ito. Sa buwan ng Hulyo ay susuungin naming ang butas ng karayom sa pag-abot sa pagpapatunay na kami nga ay qualipikado sa International Standards. Ang aming grupo ang may malaking pananagutan at responsibilidad sa misyong ito. At medyo, hinahanda ko na ang aking sarili sa mga delubyong paparating. Isang malaking hakbang din ito para maging matatag at magaling din ako sa binigay sa aking trabaho.

Magkahalong takot at saya ang pagsalubong sa 2010. Nababanggit ko sa isipan ang aking mga plano kung paano ko patakbuhin ang aking sistema sa pag harap ng mga responsibilidad. Nakakatakot ding silipin ang mga dinulot ng mga mali sa nakaraan, kung paano ko ito malalabanan at maiiwasan sa kasalukuyan at hinaharap.

Pilit kong tinitibayan ang aking loob na sa mga pasaning mahaharap ko, di pa rin ako mawawalan ng pag-asa at tiwala sa sarili. Nakatuon din ang aking pangarap sa aking pag-aaral na magiging karagdagang panangga sa hamon ng kompetisyon. Sa pamilya kong sumusuporta sa tinatahak kong landas sa kumplikado kong trabaho, nawa’y mabalanse ko ang oras na ilalaan. Sa, mga nagmamahal at mga minamahal ko at importanteng tao, nawa’y maabot ko ang tagumpay at maibalik sa kanila ang kaligayahang naidulot.

Pipilitin at sisikapin kong gumawa ng sistemang tutulong sa aking paggalaw sa mundo na puno ng tukso at oportunidad at ipapagpatuloy ko ang pagiging isang ehemplo sa aking mga kapatid at mga kaibigan.

Kaya’t 2010, kung sino ka man, tigilan mo na ang pananakot sa akin.

Love test result: "maharot"

2009-12-17T01:20:00.000-08:00

Sinubukan kong sagutin ang isang "love test" at namangha sa resultang nakuha.

The Five Love Languages

My primary love language is probably
Physical Touch
with a secondary love language being
Words of Affirmation.

Complete set of results

Physical Touch:		12
Words of Affirmation:		7
Quality Time:		4
Receiving Gifts:		4
Acts of Service:		3

Information

Unhappiness in relationships, according to Dr. Gary Chapman, is often due to the fact that we speak different love languages. Sometimes we don't understand our partner's requirements, or even our own. We all have a "love tank" that needs to be filled in order for us to express love to others, but there are different means by which our tank can be filled, and there are different ways that we can express love to others.

Take the quiz

:)

Importante

2009-11-25T02:21:00.000-08:00

1.monthsary:
(from urban dictionary)
An important day, very much like an anniversary, but it is celebrated in terms of months, as opposed to anniversaries which are celebrated in terms of years. The only difference is that there are only 11 monthsaries for a certain event, the 12th would already be an anniversary.
If a couple got together on April 18, their monthsary, rather, monthsaries, would be on May 18, June 18, July 18, ..., until March 18 of the following year. Then, The next 18th, which is April, would be logically, their first anniversary.

O Monthsary, kahit ipikit mo ang inyong mata ay, darating at lilipas din. Isang dependent variable na maaring hambingan ng magandang pakiramdam o malamig na emosyon at suma tutal, isang bagay na hindi mo na maaalis o mabubura pa sa isipan- Memorya.

Kaya nga, kahit matagal ng nagsasama, ay di maiiwasang nag-aaway tuwing monthsary. Ang iba nga eh, nagkakahiwalayan pa.

Kailangan nga bang magkita tuwing okasyong ito? kailangan nga bang magkita?

lilipas din ito....kailangan lang ng pahinga...

Hindi importante ang maging importante ako sa araw na ito..ang importante ay mapahalagahan ang mas importanteng bagay.

Tuldok lng

2009-11-10T01:31:00.000-08:00

(excerpt from the Book of Genesis:)
At nayari ang langit at ang lupa, at ang lahat na natatanaw sa mga iyon. 2 At nang ikapitong araw ay nayari ng Dios ang kaniyang gawang ginawa; at NAGPAHINGA ng ikapitong araw sa madlang gawa niyang ginawa. 3 At binasbasan ng Dios ang ikapitong araw at kaniyang ipinangilin, sapagka't siyang ipinagpahinga ng Dios sa madlang gawang kaniyang nilikha at ginawa.

Napapagod nga ba ang Diyos? Nagpapahinga nga ba ang Panginoon?
Maaring natumbok ni Gary V? (“Natutulog ba ang Diyos?”)
Anong misteryo ang bumabalot sa katagang ito? O sadyang inuugnay lamang ang salitang ito sa mga katangiang taglay ng isang tao?

May emosyon ba siyang tinataglay? Sa mga kasamaan ng sanlibutan, nasasaktan ba Siya? Ikinatutuwa ba Niya ang iyong magandang nagawa? O nahahabag nga ba Siya sa iyong dinaranas na kahirapan?

Ang emosyon ba ng Maykapal ay katulad din sa ating tinataglay?- pagmamahal, galit, saya, inggit, etc.

Ang pagmamahal na binibigkas natin ay sya rin bang pagmamahal na iniaalay o nararamdaman ng Maykapal?

Tila isang “manhid” mang nilalang kung Siya’y isipin nitong limitadong isipan, ay katumbas din sa isang pirasong tinapay na biniyak at ibinahagi sa sanlibutan ang kanyang pagkadakila.
Sa pagkakahubad sa mundong makasalanan, binihisan tayo at pinrotektahan.
Isang pagkadakilang sumisimbolo sa isang walang muwang na tupang inialay ang kanyang buhay para tubusin tayong makasalanan.

Sa mga libu-libong katanungang dumadagundong sa sansinukob, ay mainam na sabihing tayong lahat ay tuldok lng.

Bisaya kasi

2009-08-18T18:15:00.000-07:00

"amaw!!..alam mo, ang relasyon ay may kalakip na pagsubok, risks na either mag break or patatagin ka..pumasok ka dyan eh, dapat handa ka para sa mga pagsubok na yan...ayaw kahadlok..(wag kang magselos)..wag kang matakot.."
(translated already...from bisaya)

Mas tumatalab yata ang bisaya sa damdamin. Kaugnay ng tulang naisulat ko sa ibaba, ay mas ginugunita ko ngayon ang naantalang pagbabago sa puso ni Kiko. Nais at kailangan ang malaking bagay na ito sapagkat nasasayang ang pagkakataong maging isang tunay na lalaki. Sa karatig pwersa ng takot at pangamba ay may mga pagkakataong pilit kang binabangon sa putikan. Mapwersa man ang takot na nakasilid sa puso ay kinakabig ito ng mga simpleng salita na di mo akalaing iaangat ka.
Sinarhan ka na ng pinto dahil sa pababalik na kamalian. Malamig na hangin at pakikitungong nagsisilbing parusa sa kahibangang naidulot. Marahil ay pagod na.
Sa simpleng may akda ng mga katagang ito, malugod akong tinatanggap ito.

Dakiko tula

2009-08-11T23:08:00.000-07:00

Ano ba Kiko? Parati ka na lang mainitin ang ulo.
Sanhi ba ito ng iyong matinding pag aalala,
Na bukas makalawa ay wala na siya?
Na sa takbo ng panahong iyong pinakaasam asam,
Ay tumiwalag siya at sampalin ka ng katotohanan?
Sa pagbabalat kayo’y inaantig ka ba ng iyong konsensya?
Sa damdaming nais maiparating at kontrolin,
Ninanais na siya ay abutin.
Sa hiwaga ng kanyang ngiti at talinong angkin,
Tila nabubuway sa pagkakataong siya ay mahalin.
Sadyang mapaglinlang na larawan ang natatanaw sa isipan.
Na sa dialogong di matanaw ang tamis ng kataga,
Ay parang araw na makulimlim at walang sigla.
Ano ang aking gagawin? Ano ang aking nagawa?
Simple bang sumabay sa nakasanayan? o intindihin ang di maintindihan.
Okupado man ang kanyang isipan,
balat sibuyas naman akong nangangatwiran.
Sa pagpili ko ng tamang alagad sa katotohonan,
Nitong puso’y nais kang handugan:
Isang mainit na pag-unawa at nasa tonong kanta.
Halina’t bigyan ng kulay ang lirikong alay ko sa iyo.
Mamahalin kita higit pa sa salitang mahal.
Paano ba Kiko?

Ponder

2009-06-29T02:42:00.000-07:00

"...lahat ng bagay ay nadadaan sa usapan..."
- Salamat sa Apo Hiking Society.

Hindi tayo perpekto. Subalit, mabisang sandata and pagiging mahinahon sa sandaling binubuhusan ka ng mainit at nakakatunaw na mga salita. Patapusin munang magsalita ang kabilang panig at hintaying kumalma. Tama. Bingi nga ang taong galit. Gustuhin mo mang manalo sa argumento ay, matatalo't matatalo ka rin.

Hindi nakakalason ang lumunok ng pride. Minsan mas matimbang pa sa mga salitang binibitawan ang mga salitang...di binibitawan at tinatago sa sarili.

--pilosopo kiko

Hahai

2009-06-23T01:13:00.000-07:00

Mahirap nga yatang makipagtalo sa taong ayaw namang sumagot. Hindi umiimik. Kung tatanungin mo kung anong problema?, ay sasagot ng "wala". Isang delubyo ang pagkakataong parang nagkukunwaring pipi at bingi dahil sa iyong nagawang kasalanang pilit mong binabalik tanaw. Expect the worst ika nga. Pero hindi ka naman karapat dapat tumanggap ng matamis at magandang pakikitungo kung sa kanyang pagiging isang bagyo, ay di mo siya kayang kontrolin at intindihin.
Halina't busisihin nating mabuti ang mga salitang kadalsa'y di natin maintindihan:

FINE
- Ito ang ginagamit nila para tapusin ang argumentong alam nilang sila ang tama.

NOTHING / WALA
- Ang ibig sabihin nito ay "meron" at kailangan mong humanda sapagkat ang mga argumentong nagsisimula sa "nothing" kadalasang nahahantong sa "FINE."

GO AHEAD / SIGE
- Ito ay isang hamon, hindi permiso. Huwag kang gago! Huwag mong gawin.

LOUD SIGH / "Whew"..(Hahai)
- Hindi ito isang salita, pero ito'y isang hindi verbal na mensaheng kadalasang di naiintindihan. Ang isang malakas na "Hahai" ay nagpapahiwatig na ikaw ay isang tanga, idiot, moron atbp, at bakit pa siya nag-aaksaya ng oras para lamang makipagtalo sayo sa "wala."

THAT'S OKAY / OK Lang
- Mapanganib tong mensaheng ito para sa mga kalalakihan. "Ok lng" ay nangangahulugang gusto niyang mag-isip ng maigi bago siya magdedesisyon kung paano ka niya pagbabayarin sa iyong nagawang kasalanan.

THANKS
- Babala: Nagpapasalamat lang. Huwag mo ng itanong o di kaya'y maflattered. Sabihin mo lang "your welcome."

Si Boss

2009-06-18T23:28:00.000-07:00

Tahimik kong nilakbay ang konkretong daanan ng ubinersidad. Nagbabakasakali na sa aking malalim na pag-iisip ay maliwanagan naman ako kung saan talaga ako tutungo. Nagkunwaring tila isang henyong gutom, at dumukot sa bulsa. Nag-isip ng kung anong masarap na i-meryenda. Mag aalas kwatro na pala. Tumagingting ang barya na sa aking pag kapa ay batid kong, pang PUJ na lng pala pera ko. Wala akong karapatang kumain sa mga oras na ito, sabi ko sa sarili ko. Naubos ang pera sa proyektong pabalik-balik sa pagprint dahil sa mga komento ng aming mahabaging propesor. Sa halip na sa fudcourt ang punta, ay dumiretso sa drinking fountain at uminom ng tila isang litrong malamig na tubig. Nais kong libangin ang aking sariling puno ng pangamba at alinlangan sa buhay. Malungkot at walang makausap. Medyo gutom at nagdarasal na sana aprub si sir sa aming pinaghirapang proyekto. Gustong lumamig ang ulo at mapag-isa. Ayaw ng kausap, ingay, at kasamang kinukontrol ka kung saan kayo pupunta. Kaya't tinungo ang silid aklatan. Tahimik, nakakarelax at syempre, malamig. Bawal magdal-dalan, bawal matulog, bawal kumain dito. Parang dito nga ang sadya ko! Umakyat sa ikatlong palapag, sa Filipiniana section. Pumili ng mga babasahing angkop sa kasalukuyang kondisyon. "THANK GOD HE'S BOSS.." ni Bo Sanchez, ang kinuha ko. Tiningnan ko sa likuran ng cover ang bilang ng mga humiram nito. Marami na rin ang bumasa ng librong ito at malamang...naliwanagan. Dahan-dahan kong binuklat kasi may kalumaan na. Nagmistulang prayer session ang aking pagbabasa. Ang mga nakalathalang kaganapan sa kanyang buhay ay tila isang pagbabalik tanaw kung paano niya iminungkahi sa kanyang sarili ang tunay na kaligayahan. Masayahing tao at mahusay magpatawa ang sumulat ng aklat na ito. Sa mga makukulay niyang karanasan, nagbigay ngiti ito sa kabataan at sa mga malubhang nakatali sa kahinaan. Binuksan nito ang aking isipan sa realidad na ang buhay ay bukod sa weather weather lang, ay maari ring maihahalintulad sa isang paru-parong malayang naglalaro sa luntiang kapatagan. Ang pagiging isang ehemplo at makatao ang siyang tulay sa kanyang paglaganap sa banal na salita, na sa buhay ng bawat nilalang ay nakatatak ang pagmamahal ng Tagapaglikha. Kulang nga ang pera ko sa panahong iyon, di matatawaran ng pera ang mga aral na aking natanggap. Sa mga balakid at unos na dinaranas, ay naoorganisa ang puso at isipan na yakapin ang kasaganaang bihirang napapansin. Ilang beses man tayong nabiktima ng mapanlinlang na mundo ay nasa puso lang natin ang boses na tutugon sa atin kung saan tayo dapat pupunta. Tama nga...sadyang , pinapadanas o dumadanas tayo ng kalungkutan upang hagkan at dinggin ang boses sa ating pusong nagsasabing: "tumungo ka muna sa iyong banal na kalooban at pakinggan ang iyong sarili.."

P.S. nalipasan ako ng gutom..at di ko napansing natapos ko palang basahin ang buong libro.

Arinola Conquest

2009-06-01T23:47:00.001-07:00

Maimpluwensya ang "ultraman" sa amin ng aking nakababatang kapatid na si Mikoy. Ang mga kagila-gilalas na mga stunts at fighitng scenes ay ibang klase. Sa aming kabataan noon ay manghang-mangha kami sa kanyang pagpuksa sa mga halimaw at iba pang nakakatakot na nilalang. Hanggang matapos ang palabas ay ipinapatuloy namin ang mga kaganapan sa aming paglalaro. Gamit ang hanger (na kadalasan ay pamalo ni mama) bilang isang baril, na para bang nasa giyera kami. Ang paboritong "battle field" namin ay ang kama ni lola. Dahil sa kutson nito ay ganado kaming tumalon at magtumbling. Paulit-ulit kong ginawa ang "tiger jump" at "front roll". Si Mikoy naman ay nangangarap mag "back tumbling."
"Ultraman beam!!", ang sigaw ko sabay tumbling nang biglang may nasagi ako. Paglanding ko sa sahig ay naramdaman ko ang basang sahig. Sumingaw ang amoy na di ko maipaliwanag. Patay! (napasigaw din si Mikoy). Patay si Ultraman, nasagi ko ang arinola ni lola! Ang mala fermented na laman ay sumiklab sa kahoy na sahig. Mabuti na lang at walang nakahalong time bomb or land mines. Dali-dali naming pinunasan ang ebidensya baka kalaboso ang abutin namin at hindi na namin maipagtanggol ang sanlibutan.
Sa aming kalikutan ay general cleaning ang kinalabasan. Inapplyan na lang din namin ng floor wax ang sahig para na man gumaan-gaan ang aming kasalanan. Matapos ang insidenteng iyon ay di na naulit ang paglalaro namin sa battle field na iyon.

p.s. no comment na man si lola sa aming pagpapakintab sa kanyang sahig.

tooth eeek

2009-05-21T22:42:00.000-07:00

Pagkatapos kong maghapunan ay unti-unti kong naramdaman ang kirot sa aking ngipin. Kinaya ko naman ang sakit na iyon kaninang nasa opisina pa ako kaya nga't ipinagsawalang bahala ko na lang. Nagkukuwentuhan kami ng aking nakababatang kapatid ng biglang umaatake na naman ang malakulam na sakit na tila ini-iniksyon sa aking gilagid. Napahinto ako sa aking pagkukuwento at hinimas-himas ang kanan kong panga. Subalit, mas lalong lumalakas ang pwersang taglay ng sakit. Maluha-luha kong binigkas ang gardan at ponstan. Kailangan ko ng pain killer!
Humiga ako sa kama at doon ipinagpatuloy ang kalbaryo. Pilit ko mang ipikit ang aking mga mata ay pilit na nagpapapansin ang kirot. Subalit, imbes na alalayan ako ng aking kapatid ay pinagtawanan pa ako at ginaya ang aking award-winning na pagganap bilang isang biktima ng isang mapangahas na kapalaran.
Makaraan ang ilang minuto ay tumalab na ang pain killer na ininom ko. Mahimbing akong natulog at umaasang hindi na bumalik ang isotorbong kirot.
Sa susunod na linggo, ipapabunot ko na ang magreretire na ngiping ito.
Salamat sa mga ala-ala o ngipin ko.

Foot print ni Kiko

2009-05-14T02:15:00.000-07:00

Ang "pinasugbo" ay isang pagkaing mula sa saging na saba. Malutong, payat na pagkakahiwa na nilgyan ng brown sugar syrup at sesame seeds. Gets? Kadalasan ito ang pasalubong ng mga nagbibiyahe galing Negros. Matamis at nakakachallenge kainin. Akalain mong ang isang piraso nito ay nakalagay lamang sa isang mumunting papel na nagsisilbing hawakan at minsan, nakakain mo pa kasali ang papel lalo na pag malapit ng maubos. Super sticky kasi at syempre, sayang ang caramel at saging na pwede pang lasapin!
Pero ibang klase ang ginawa ni Kiko sa pinasugbo. Imbes na kainin, ay ginawa itong collage. Oo! tila isang di pangkaraniwang ideya. Retreat nun, at inatasan kaming gumawa ng collage or kahit na anong sumisimbolo sa iyong commitment kay Lord, gamit ang mga bagay na makikita sa paligid. Kung sa bagay, tira at nilalanggam na 'yon, kaya yon ang naisip kong gawing materyales. Kanya-kanyang artwork. Kanya-kanyang simbolo. May ibang pumitas ng bulaklak, dahon, tuyong dahon para idikit sa papel. Meron ding ibang gumamit ng basura.
Ang pinasugbong nakalagay sa mumunting papel ngayo'y nakadisplay sa isang buong bond paper.

Foot print na sumisimbolo sa aking paglalakbay kasama ang Panginoon. Sa kagubatang puno ng pangamba, kasama ko Siya. Ang ilaw na kanyang taglay ay ang aking buhay.

SAGLET

2009-05-04T22:14:00.000-07:00

Simula’t simula pa ay pinaghahandaan ko na talaga ang pakikipagkita sa “kanya” lalo na pag kasama niya ang kanyang tropa. Hindi ko lubos maintindihan noon kung bakit kailangan kong ibahin ang aking ganap na personalidad para lamang makasabay sa kanilang himig. Ang pagkakahilig nila sa pagkain at “friendly discussion” ang nagbigay sa akin ng lakas ng loob para sumabay . Empty handed akong lumalaban sa mga pagkakataong nagsisimula na silang gumawa ng eksena. Ang eksenang di angkop sa mga batang manunood ay alay nila sa natatanging biktima. Doon nauungkat ang mga detalyeng pilit mong iniiwasan at mga tanong na hindi mo masagot ng oo o hindi. Sa paglathala ng mga texts na nawrong send, sa mga sagradong endearments na ibinubuko, sa pagkumbinse sa iyo na bumunot ng wallet, at sa kidlat sa bilis na pagtukoy sa iyong “kahinaan” (Maam!), ay isang mala-joyful ride sa roller coaster na walang harness. Dahil silang lahat ay matatalino, mahihirapan kang lumusot. Sari-saring bokabularyo at pamatay na kataga ang aking natututunan. May kanya-kanya din silang paniniwala. Mahusay kumilatis at higit sa lahat, walang mintis sa pagacknowledge - Tse!, I kick u!
IIlan lamang ito sa aking mga “rules of engagement” para sa kanila:
1.Iwasang mawrong send
2.Huwag dib-dibin ang “tse!”
3.(Mas lalong) Huwag dib-dibin ang “i kick ur balls!”
4.(Pinaka lalong) Huwag dibdibin ang mga comments sa multiply
5.Pakiramdaman ang mood ng bawat isa (lalo na si …)
6.Matutong magsalita at makijoin sa usapan (kahit mahirap)
7.Iwasang maging korni kadalasan (minsan lang)
8.Maging listo sa mga jokes na binibitawan nila
9.Huwag magpapahalatang nasaktan/apektado
10.Huwag maging killjoy

Sa pagtakbo ng panahon, ay nabuo ang kagustuhan kong sila’y maging kaibigan at lubusang makilala.

TSE!!!! I KICK U ALL!!! LOL!

Paalam Kiko

2009-03-09T00:50:00.000-07:00

Pumanaw na si Kiko. Oo, si Francis “Kiko” Magalona. Feeling close mang pakinggan, ay nakakalungkot talagang isispin ang malaking kawalang ito. Naging instrumento siya sa larangan ng musika na nagmumungkahing mailabas at mapakinggan ang saloobin ng kabataang pinoy. Ang kanyang sinimulan ay nagsilbing pugad ng mga talentadong taong may malaking adhikain sa inang bayan. Maraming mga musikerong sumikat at humubog sa isipan ng karamihan kung paano mahalin ang sariling atin at palaguin ang natatanging nakatagong talento. Ang dating Pepe ay binuhay ni Kiko sa kanyang mainspirasyong kanta na kung saan ay pilit na inaangat ang sambayanang Pilipino.

“….The master rapper has finally wrapped up to meet his Master…”
(- Joey de Leon)

My Prayer

2009-02-26T19:07:00.000-08:00

When your burden seems the hardest
And tears stream down your face,
"Come, speak and I will listen"

I lift you up to gaze the wonders in the sky.
Though, in your heart, you can't hear what I say.
"Come, let’s enjoy and I will show you the way."

This world, I began to love
How foolish, that You, I subside!
I'm longing for that warmth of embrace.

Eyes kept closed in the dark, coz you’re afraid.
Let me see thy yearning face and wounded heart.
I lit the candle of life..
"Come, and feel my embrace"

I need to speak out!
These clutters inside my heart
Listen O God.

Kayang-kaya!

2009-02-12T01:24:00.001-08:00

Madalas kong binabalik tanaw ang retratong ito. Ito ang araw/gabi ng huling pagtutuos sa aming dakilang proyekto- Feasibility study tungkol sa pagtatayo ng Flower shop. Mahusay daw kami sa "cramming" activities kaya't naabutan kami ng gabi para lang balansehin ang financial statements. Paano kasi, puro theoretical lahat ng figures. Sa kalaliman ng gabi, nagtatawagan ang iba't-ibang grupo at nagkakamustahan kung ano na ang development ng proyekto. Panay din ang kanchaw sa mga kulelat na grupo at meron ding hingian ng mga tips kung pano makalusot sa delubyo. Hindi maitanggal sa aming sarili ang kaba at alinlangan na baka hindi namin maipasa sa nakatakdang panahon, kaya lahat kami ay abalang-abala sa pagsalik-sik ng iba't-ibang sources na pwedeng makunan ng panibagong ideya. Helpful ideas ika nga!
Sa gabing iyon, ay naging primary consumer kami ng "jack and jill". Halos magkasakit na sa bato dahil sa dami ng maaalat na junk foods na nilamon para lng labanan ang antok. Hindi rin mawawala sa usapan ang ice cream at cake. Paano kasi, (mayaman si mama hehe) alagang-alaga kami ng pamilya ng aming isang kagrupo. Matapos makita ang aming tumatagingting na marka sa first draft ay...akalain mong ginanahan pang pakainin kami at di lng basta pagkain..masasarap na pagkain. Mula gabi hanggang umaga, sponsored ang aming mga pagkain. Isama mo na dyan ang pagligo at tulugan. Naging malaking balakid man sa amin ang mga numerong iyon, nagtagumpay na man kami sa aming pinaghirapan. Kinabukasan, alas 4 ng hapon, naging ganap na proyekto na ang aming pinaghirapan. Presentable na para sa defense.

Para sa kaggrupo kong si Maan, kahit wala ka sa picture, utang pa rin namin ang pag kuha nito at sa pagchoreo..hehehe...

P.S. nalaman ko na lang.na ginamit ng ibang lower years ang ating project as reference..wow ha..hehehe..kung alam lng nila...

valentine's puso

2009-02-05T00:28:00.000-08:00

Games or eynterneyt? Hanep talaga ang tagabantay ng isang internet cafe malapit sa amin. Pinapatawa ako sa tuwing maglolog-in na ako. "Kyomputer number 18 sir" (grabeh na toh). At heto, nagbalik na naman sa aking pagbloblog. Wala na yata akong oras para dito, pero, dahil masaya ako ngayon, naisip ko na kailangan ko itong ipagputuloy para sa kalayaan ng aking tila isang batang paslit na imahinasyon. Naging marahas ang oras sa akin kamakailan lang. Halo-halong trabaho at problema ang aking sinuong. Nawala sa prayoridad ko ang Fantaserye ni Kiko. Malapit na ang Marso. Malapit na ang graduation. Di ko talaga maiwasang mag-isip kung saan malalagay ang lahat ng mga graduates na ito. (Sana naman ay malagay sa maayos na trabaho yong special someone ko..)
Aba! mas malapit na pala ang Valentine's day! hmmmmm...Parang gusto kong mag-isip ng bagay na pwedeng ibigay at gusto ko..yung simple, pero, panghabambuhay ang dating..yung tipong di malilimutan..(yung hindi nabibili sa mall)..aha! ayun, nasapul ko na..sa ngayon ay..seykreet muna...

Back to work kiko

2009-01-07T01:48:00.000-08:00

Napakasarap bumalik sa trabaho matapos ang mahaba-habang holidays!(agree?) Hindi ko agree actually. Mga nakatambak na vouchers, scratch papers, unliquidated expenses, budget drafts, proposed meeting skeds, utang sa mini tindahan sa opisina, baso at mug na hindi nahugasan (last X'mas party pa ata), pending advice sa mga Manedyer, at iba't-ibang transaction na hindi tapos sa taong 2008 ang bumulaga sa aking pagpasok sa opisina.Parang gusto ko ng mag new year's resolution. Naaalala ko pa noon, gusto ko talaga makalat ang aking lamesa. Ewan ko nga bah, para sa akin, parang busy tingnan or napakaactive at hindi stagnant. Pero ngayon, parang gusto ko ng magising sa aking kahibangan.
Dahan-dahan, ay maaayos ko rin ito. Inspired yata ako sa taong ito..Welcome 2009. at may panibagong kabanata na naman ako sa aking blog.

Sana sa araw ng Pasko

2008-12-09T22:28:00.000-08:00

Hindi ko talaga malilimutan ang selebrsyong ito sa aming kindergaten school. Gumanap akong Joseph (tatay ni Hesus) na walang ginawa kundi ang sumimangot. Sabi kasi ni teacher, “Stop smiling Francis!” Paano kasi walang magawa ang ibang cast ng dula: (mga shepherds) kundi ang tuyain ako at pagtawanan. Dahil mabait akong bata, sinubukan ko namang kontrolin ang aking pagtawa. Nanonood ang aking inay sa panahong iyon at siya ang kumuha ng retratong ito.
At isang magandang awitin ang aming inihandog:

Away in a manger,
No crib for His bed
The little Lord Jesus
Laid down His sweet head

The stars in the bright sky
Looked down where He lay
The little Lord Jesus
Asleep on the hay

The cattle are lowing
The poor Baby wakes
But little Lord Jesus
No crying He makes

I love Thee, Lord Jesus
Look down from the sky
And stay by my side,
'Til morning is nigh.

Be near me, Lord Jesus,
I ask Thee to stay
Close by me forever
And love me I pray

Bless all the dear children
In Thy tender care
And take us to heaven
To live with Thee there

Malapit na ang araw ng Pasko at nais nating lahat na maging maligaya. Sa ating pamilya ay mas masaya kung sama-sama sa Noche Buena at sa pagbibigayan ng mga munting regalo. Isang ekspresyon ng pagmamahal ang pasko. Hindi sa mga regalong natatanggap o sa mga masasarap na pagkain kundi sa kalinisan ng loob at pagpapatawad. Hindi maipaliwanag ang kasiyahan na tinutukoy ko. Ang mga sandaling makumusta ang iyong mga kaibigang matagal mo ng ‘di nakikita at ang mga pagtitipon-tipon ng barkada at ang makitang masayang-masaya ang iyong mga kapatid sa iyong ibinigay na regalo. At higit sa lahat ang pagtanggap sa iyong mga maling nagawa at ang pagsisimulang baguhin ito.
Sana maging ganun kasaya ang aking pasko.

Award from MAYAlicious

2008-11-27T00:00:00.000-08:00

Ang award na ito ay galing kay Maya. Salamat. I'm passing this to RJ, Dylan, Bam the great, kosa.

10 facts about Francisko

2008-11-25T18:50:00.000-08:00

Tag from Vhonne slash Batanggero slash Drunk Writer , Arnie and Maya.

10 Facts about myself:

1. I am a BS in Commerce Major in Mgt. Acctg graduate, pero napunta sa trabahong pang Industrial Engineer.

2. Mahilig ako sa mellow music

3. Ultimate dream ko ang makasulat ng libro at maging isang mahusay na speaker (inspirational).

4. Kaya nga idol ko si Bo Sanchez at Bob Ong.

5. Isang exam na lng ay black belter na ako sa Tang Soo Do (Moo duk Kwan), pero matagal-tagal ng walang practice.

6. Paborito ko ang meat balls at mainit na macaroni soup sa umaga.

7. Paborito ko ang Philosophy

8. Minsan ko na ring tinangkang pumasok sa seminaryo (Heswita). (hmmm.. post ko kaya ito hehehe..)

9. I’m really particular sa time. I hate late comers..hehehe

10. Panganay sa magkakapatid. Strikto at huwarang kuya.

Gusto ko ring makaalam ng 10 Facts about these people: Shelo, Justkyut, RJ, Marie, Bam, at Bam the great ... cge na go...

Nakaward!

2008-11-20T19:41:00.000-08:00

thanks bam for the award..so deeply thoughtful..

The rules of the award are:
1. The winner can put the logo on his / her blog.
2. Link the person you received your award from.
3. Nominate at least 7 other blogs.
4. Put links of those blogs on yours.
5. Leave a message on the blogs of those you have nominated.

Previous awardees: Mabelle, Prily, Ate Norma, I Love Philippines Too, Shenga, Nova, WebbieStuffs, Nancy, Webloglearner, Pinay Wahm, and My So Called Life, Let’s Spice Things Up, Beauty and Shop, Idealpinkrose, allin, kimchiland, Korean Food, The Paper Vision, Embrace Simplicity, Me and Mine, A Window To Our World, A Grateful Heart, Can of Thoughts, A Mother’s Stuff, http://housewifeatwork.blogspot.com/, MommaWannabe, Lourdes Mia, Praning’s Shoutout, When Silence Speaks, Etc Atbp, Aeirin’s Collections, Life is What we Make it, Underneath It All, Cellulitic Bliss, 100% Kelly, C'est La Vie, Our Family Adventure!, As We Face Forever, BeinG mYselF, The Pakarazzi Experience

I am passing this award to kosa, rj, paperdoll, Dylan, bagito, myk2ts, maya.

Fermentation in prison

2008-11-18T19:52:00.000-08:00

May malaking kaibahan ang C.A.T. (Citizens Army Training) ngayon at noon. Kadalasan ay inihahambing natin ito sa pagbibilad sa araw ng mga kadete, pagmamarcha,tactical inspections at iba pa. Ngunit sa kwento ng aming mahal na propesor, noong kapanahunan niya (taong 1980's), ay ibang-iba ang kanilang C.A.T. Program. Nagsilbi sila sa isang City Jail. Doon ay tumutulong sila sa pag rarasyon ng mga pagkain at sa pagbabantay ng mga preso. Nakakatakot ngunit malaki din ang naging papel ng training sa kanyang pagkatao. Hindi maiiwasang magkakaroon sila ng diskusyon sa mga preso: mapalablyf, kalokohan, buhay-buhay, dahilan sa pagkakakulong. Kailangan din nilang makihalubilo upang makabuo ng isang report tungkol sa isang buhay preso. Marami siyang nasaksihan doon ngunit ang 'di niya makakalimutan ay ang gawain ng isang presong abalang-abala sa pagfile ng mga nakalobong cellophane (kulay pula, pambalot sa pandesal). Hindi niya talaga maintindihan kung para saan ang mga bagay na iyon. Isang araw, tsempong naabutan niyang ginagawa ulit ang di ordinaryong gawain ng isang preso. Sumagot naman ang preso at ibinulgar kung para saan ang mga naiipong pastics: "Ahhh, eto sir..eto ang panandiliang aliw namin dito. Baka gusto mong i-try sir?" Medyo nagduda si sir baka illegal ang kanilang ginagawa, ngunit tinanung pa niya ito kung ano ba ang laman ng cellophane. Nang sinagot ng preso ang "highlight" question, nakaramdam ng extreme pandidiri si sir. Natawa, gustong masuka ni sir dahil nalaman niyang iyon pala ay utot. Fermented na utot. At nakuha pa ng presong ipasubok ang taglay na "sweet aroma" sa aming sir. Nakakatawa mang isipin ngunit di pa rin namin maiwasang magtanong kung nagdudulot ba talaga iyon ng sensation (hahahha). Nagulantang talaga ang aming klase sa kwentong iyon.
Eh, sir paano kung utot ng kilalang artista? paano kung galing sa isang foreigner?? Sir, di kaya flammable iyon? hahahahaha...at marami pang mga tanong na lalong nagpagulo sa klase.

Spag moment

2008-11-17T19:44:00.000-08:00

Naisipan kong mag treat ng spaghetti. Pero hindi sa Mcdo o sa Jollibee kundi sa panalong luto ni nanay. Madali lang palang magluto ng spaghetti. Hindi ko naisip iyon nung nasa grocery pa ako habang abala sa pagpili ng mga sangkap. First time ko kasi. Hindi ko matiyak kung alin ba sa dalawa ang tatlong pakete: ang spaghetti sauce o ang tomato sauce. Nakakalito! Aba’y, pareho lang naman yata ‘yon sila ah. Parehong sauce. Parehong mapula. Habang ako’y nagdedesisyon sa dapat kong piliin, ay inuna ko muna ang hotdogs, ground beef, pasta (na tumaas ang presyo) at keso. Salamat na lang at tinext ako ni nanay sa dapat kong piliin. Tatlong pakete pala ng spaghetti sauce at isang pack na malaki ng tomato sauce. Kinabukasan, ay sinimulan ni nanay ang pagluluto. Gusto kong tumulong pero, nagpasya akong mag obserba na lang. Madali lang talaga, ngayon ko pa namemorya at nakabisado lahat.
Dinalhan ko rin ang mga malalapit sa aking kalooban (sa skul) at doon kami kumain sa fudkort. Nasiyahan naman akong nasarapan sila sa dinala ko. Siguro ngayong pasko, ako na ang magluluto at sana, matutunan ko na ring magluto ng iba pang lutuin.

p.s. sa isang kasama ko...salamat din pala sa chicken joy (kahit galing sa ref.hehehe)

Por pabor lola

2008-11-13T23:43:00.000-08:00

Nakasanayan na ng karamihang pinoy ang sumubaybay ng mga soap opera at telenobela sa telebisyon. Naaalala ko pa noong pinupromote ng lola ko ang Mari-mar na pati ang mga kabataan sa bahay ay naadik na rin sa panonood. Kada gabi ay present si lola sa sala namin at buong lakas niyang inaabot tanaw ang palabas dahil sa malabo na ang paningin niya. Minsan nga ay napasobra ang pagsubay-bay ni lola (sabado pala 'nun), umupo siya katabi ko at nagtanung kung si Mari-mar ba ang babaeng nasa programang pinapanood namin. Sumagot naman kami: "di lola...si Ara Mina.." Medyo naliwanagan siyang sabado pala 'nun. Walang Mari-mar (at pulgoso). Sumagot naman siya: "ahhhh, si AraMina Villaroel!"
Nakakatuwa. Ewan ko lang kung joke yun, basta't hanggang ngayon, napapatawa pa rin kaming magkakapatid sa tuwing may makaka-alala.

training with rockychoolo

2008-11-12T18:59:00.000-08:00

May mga bagong OJT students na naman sa opisina. Bakas sa kanilang mukha ang medyo pagka-alanganin dahil sa hindi malaman kung anong dapat gawin. Dumaan din naman sila sa isang lecture na kung saan natutunan nila ang mga tamang gawain sa loob ng opisina o business establishment. Malaki talaga ang kaibahan sa iyong performance sa klase sa "hands on" na gawain. Hindi rin maitatanggi na mahirap ding mag-assign ng mga gawain sa mga OJT students. Dapat 'yung naayon lamang sa kanilang nalalaman at sa mga bagay lamang na dapat nilang malaman. Tandang-tanda ko pa noong nag-o-OJT ako sa isang bangko. 1st day pa lang ay pinaupo lang kami at pinaobserba sa mga karaniwang transactions (observation phase..hehehe). Ewan ko lang sa aking partner kung naobserve din nya ang mga kutis ng mga teller doon (tsk tsk). Kinabukasan, may naka-assign ng trabaho sa amin (yahoo!!). Excited kami. Pero, sobra yata ang expectation namin, dahil sa unang araw namin ay nilapagan kami ng isang kartong continuos paper at pinapunit ang gilid na bahagi ng mga papel (yung may mga butas..) Sa kabila ng pagkadismaya ay malugod naming tinanggap ni Rockychoolo ang very stimulating na trabaho. Maya maya ay napromote bigla ako - dahil maari na akong sumagot ng tawag sa telepono..(hahaha). Mabilis kaming magtrabaho. Madalas din naming gawing biro ang pagpaplano sa pagloob ng bangko. Tinitingnan din naming mabuti ang mga kumbinasyon ng numerong iniikot ng manager sa pag-open ng vault. Nakaupo lang kasi kami malapit sa vault. Nasaksihan ko ring makuryente ang kasamahan ko sa paghawak niya sa pintuan ng vault, kaya't naging maingat na ako sa pagpasok doon. Malugod din kaming tinanggap ng mga empleyado doon at makalipas ang isang linggo ay nakasanayan na rin nilang utusan kami. Minsan ay tumutulong kami sa pagbibilang ng mga bills at coins. May instance nga na may isang batang chubby na pumunta bit-bit ang kanyang alkansya. Balak daw mag-open ng kiddie savings account at ayun pinabuksan ang piggy bank at pinabilang ang mga baryang laman. Natuwa ang bata habang kami ay kumukulo ang dugo dahil sa iniistorbo kami sa pagbibilang. Sari-sari ang laman ng alkansya- may mga tokens, coins sa ibang bansa, kaya masaya kaming lahat. Mabait talaga ang mga empleyado doon, sa katunayan nga ay, pinasali pa nila kami sa kanilang Christams Party.
Hindi lang naman sa klase ng trabaho nakadepende ang halaga ng training kundi sa pamamaraan din ng yong pakikisalamuha sa mga taong nakakasama mo.

shhhhh

2008-11-11T00:38:00.000-08:00

May ideya ba kayo kung sino ang unang nakaimbento ng pamamaraan sa pag clap ng hands? palakpak? Kung bakit natin ito ginagawa pagkatapos matunghayan ang isang kanta, sayaw, tula, atbp sa isang okasyon. O kahit sa larangan ng basketbol, volleyball, wrestling,mtm nakukuha nating pumalakpak. Nakatatak na nga bah ito sa'ting utak. Hindi ko naman maala-alang tinuruan ako ni nanay, tatay, teacher ng ganitong "talento!" (close/open lng ang maala-ala ko). Bago natin sagutin ang katanungang iyan ay tumahimik ka muna (sundin ang sinasabi ng haponesa sa larawan) at huwag kang pumalakpak.
Sagot: Ayon sa aking nabasang artikulo, nakagawian ng mga sinaunang tao ang pumalakpak tuwing "nagcha-chant" sila. Habang sumasayaw ay sumasabay ang mga manonood sa pagchant sa pamamagitan ng pagclap ng hands. Hanggang nauso ito tueing may mga presentasyong dinadaos gaya ng sayaw, kanta, at iba pang pagsasadula. Ewan ko lang kung sinubukan nilang gamitin ang mga paa sa sa pag palak-pak.
Napahaba yata ang intro ko. Ang main topic ko talaga dito ay ang senyales ng "Huwag maingay" o "shhh." Bakit ganito? Oh, kita mo, sino na naman ang nagpauso nito. Paano nagkaganito ang senyales 'pag sinasabihan kang tumahimik? Bakit hindi na lang 'yong tatakpan ang bibig? o yung middle finger ang gamitin? Sadyang malikhain talaga ang mga sinaunang tao. Kung may nagpauso ng papaya dance, spaghetti pababa, otso2x, sigurado tayong, may unang taong may pasimuno sa ganitong senyales. Hmmmm, any idea?

Si Patrick

2008-11-07T22:40:00.000-08:00

Time na at wala pa si sir. May gurong pumasok na di naman namin kilala. Wala daw si sir kasi may forum na sinalihan. Sub teacher siya. Kaya ang ginawa niya ay pinasulat ang aming mga pangalan sa isang pirasong papel at ang paborito naming "motto" in life. Libangan siguro kasi wala ang aming mabait na guro. Walang pormal na klase. Nang pinasa na ang papel na puno ng pangalan, binasa ito ni sub-teacher. Malakas ang kanyang pagkakabasa na para bang gusto kaming i-recognize..Hanep ang mga kasabihan..pero, walang makakatalo kay patrick..ang motto niya sa life: "Hit me baby one more time!"..

P.S. Walang magawa

AEIOU!

2008-11-05T00:35:00.000-08:00

Masayang mag biyahe lalo na ‘pag ang mga kasabay mo ay ang mga walang modong, maiingay na mga kumag na barkada. Maraming mga diskusyon ang nabubuo dahil lamang sa mga nakikitang bagay sa loob at labas ng bus. Gaya na lang ng mamang nagbebenta ng mani at mala propetang nilalang na binibigkas ang mga katagang nagpapatunay kung gaano tayo kamahal ng Panginoon (at pagkatapos ay hihingi ng offering-in kind or in cash). Ibang klase ang ganitong trabaho, lalo na’t laway at kapal ng pagmumukha ang kinakailangan. Kakayanin ba ito ng isang fresh graduate, lalo na’t galing sa isang ekslusibong unibersidad? Pinalakas talaga ang loob ko ng mga taong iyon. Kung kaya nilang magtrabaho at dumiskarte, lalong mas kaya kong maghanap ng maayos at marangal na trabaho. Ni hindi nga siguro nakatungtong ng hayskul ang mga iyon. Hindi dumaan ng mga Accounting at Marketing subjects. Kagaya na lang ng mamang may dala-dalang ahas at pumepwesto sa mga park. Nagbebenta siya ng mga herbal na gamot at langis gamit ang ang isang improvised na sound system (nakakabit sa baterya ng sasakyan). Nakakamangha ang alam niya: Electrical/Mechanical engineering para sa sound system, Marketing strategy sa pagengganyo ng mga customer/ manonood, medicine para sa murang gamot at iba pang alternatibo (kagat ng aso, ahas, insekto, atb.) at minor in magic (nakukuha pang magsalamangka!). So, walang dahilan na hindi makakakuha ng isang marangal na trabaho ang isang college graduate.
Ewan ko lang kung naisip din yun ng mga kasamahan ko sa biyahe (korni kasing gawing topic yon..)
Makalipas ang mahigit isang oras na kwentuhan, ay napadaan kami sa isang terminal. Doon, bumaba ang karamihan (kasali ako) para mag c.r. Pero,nagkaproblema, kasi kailangang magbayad bago mo magamit ang kanilang urinals. ‘Di ko talaga nagets kung bakit?
O siguro, ‘di ko lang nabasa (naintindihan) ang karatulang: Ehe – P3 ; Lebang – P5.

Natawa na lang kami sa karatulang iyon, muntikan na kaming mapa-ehe sa bus! Hahaha.

hapi burp day

2008-11-03T16:13:00.000-08:00

Naging masigasig akong patnubayan ang aking kasama sa pag-order niya sa counter. Dahil nga sa birthday niya, 'di ko maiwasang magoffer na ilibre siya. Pero ayaw talagang paawat, nilibre nya ako.(hahaha!)Alam natin na ang family size na pizza ay pampamilya (pangmaramihan). Napatawa siya ng tanungin ng babae sa counter kung take out bah. Ano bah, kaya nga naming ubusin eh! Hanggang sa pagdeliver ng waiter sa aming lamesa nagsitinginan ang bawat tao sa loob ng restaurant (parang gusto ko na lang take-out). Pero, di umubra sa aming gutom na sikmura ang family size na yan. Wala kaming pakialam sa mundo. Ganyan talaga siguro pag gutom. Tahimik sya, tahimik din ako. Inoobserbahan namin ang paligid kung nakatingin pa sila o hindi na (hanggang dito ba naman, may spy!). Mabilis kumain ang aking kasama. Habang ako'y nakatatlo pa, siya ay last piece na..hehehe..Habang hawak na niya ang kanyang pang huling pizza ay, nakapako ang tingin niya sa natitirang pizza (akin yon!)..hahaha..Hindi ako nasorpresa na kaya nyang ubusin yon (kahit nga wla ako siguro eh kaya niya..hehehe), ngunit doon talaga ako namangha sa kahiligan niya sa hot sauce! Parang di nakakakilala ng anghang! Akalain mong tumutulo na ang aking luha, habang siya ay parang nasa rurok ng kaligayahan. Iyon ay isang maligayang kaarawan at happy burp day talaga.

pinoy talaga..

2008-10-29T18:45:00.000-07:00

Inatake ako ng lagnat at wala akong ganang mag-isip. Walang ganang magsulat. Kaya't ipapakita ko na lang itong aking natanggap mula sa isang kaibigan.
Ano nga ba ang pinoy action movies?

Laging umiikot ang istorya sa paghihiganti...
Ni-rape ang kapatid ng bida o pinatay ang kamag-anak
nya (nanay, tatay,ate, kuya, kinakapatid, kabiyak, anak,
pinsan, tiyo,tiya, lolo, lola, ninong,ninang, apo,
apo sa tuhod, apo sa talampakan, ninuno)

Isa sa mga eksena e babastusin sya o syota nya ng
mga nag-iinumang istambay.
Magkakagulo sa isang okasyon (kaarawan,kasal, binyag, burol)
Hindi nakakaramdam ng sakit ang bida sa bakbakan,
pero sisigaw ito at aaray pag ginagamot na ang mga sugat nya
ng isang babae.

Smoker at mabisyo lagi ang kontrabida.
Lagi itong may mga uto-utong tauhan o "mga bata". At
laging naka-jacket kahit tanghaling tapat.

Ang kuta ng mga kalaban e sa warehouse o malaking
bahay.
Lagi ding may eksena sa isang beer house.
May seksing leading lady at may love scene na
pwedeng ikwento sa Abante.

Marunong sa bakbakan ang babae, at kung isang lalake
lang naman e kayang-kaya nitong patumbahin.
Kung ma-co-corner ang bida, hindi ito papatayin,
ikukulong lang.

Mag-uusap ang bida at ang mortal na kalaban nito
habang nag-tutukan ng baril...mahabang pag-uusap, tila baga mag-
syotang nasa telepono.

May malalakas na pagpapasabog kahit na hindi naman
kailangan.
Walang malalakas na pagpapasabog kahit na kailangan.
Kahit ano sumasabog pag binaril. Pati puno, sumasabog.

Mura lang ang baril at pwede itong itapon kung wala
nang bala. Makakapulot ang bida ng baril na may bala tuwing
kinakailangan.

Marunong at asintado sa baril ang leading lady kahit
na hindi pa siya nakakahawak nito sa buong buhay nya.
Kaya ng bida ang dalawampung tao sa bakbakan dahil
hindi naman sila sumusugod ng sabay-sabay, laging isa-isa,
parang sayaw.

Hindi tinatamaan ng bala ang bida kahit na tatlompung tao
ang bumabaril sa kanya, pero lahat sila tinatamaan nya.
Laging sa lupa tumatama ang bala ng kaaway. Tamaan
man sya ng bala ay laging daplis lang ... hindi pwedeng sa ulo
o sa puso.

Siyam (9) ang buhay ng bida. Doble pa nito ang buhay
ng leading lady. Kung mamamatay man ang isa sa kanila e
makakapagsalita pa ito ng isang page ng script bago
malagutan ng hininga.

Huli darating ang maraming pulis ... at wala
silang pakialam sa bida, kahit na involved ito sa riot!
(Pack up na!)

watever lolo...

2008-10-21T23:18:00.000-07:00

Bad trip si lola nang malaman nya ang resulta sa "last 2" draw. Napadaan si Aling Vivian bit-bit ang baldeng lalagyan ng kanin baboy, ng tanungin siya ni lola sa resulta ng draw kagabi. Napasigaw si lola, napa....napa"yakkksss!" Talaga naman oh, astig ang expresyon ni lola.(di na lang ginawang "eeeeww"). Pusoy c lola. Siguro malaki ang taya niya, hmmmm. Anyway, sa kabila ng kanyang pagkatalo, ay nagawa pa niyang ipaliwang na iyon raw ay hobby lang niya. Libangan.
Ipinagbawal na ang libangang ito, kagaya ng jueteng, pero talamak pa rin ito sa kanayunan. Sabi nga nila, hangga't may lotto, 'di mawawala ang "last 2", kasi doon kinukuha sa mga bolang napili ang resulta- ang last 2 balls.
Linggo iyon at tamang-tama, may niluluto siyang pork adobo. Talagang ginutom ako sa sweet aroma. Habang nagluluto si lola ay abalang-abala din siya sa pagsasalita. Sa tingin ko, sa tuwing nagluluto siya ay iniisip niyang nasa harap siya ng kamera at may mga nanonood. Naging malaman ang aming diskusyon from "hues de kutsilyo" hanggang teletubbies..pati friendster ay di nakatakas sa aming topic. Naging makulay ang aking pananghalian dahil sa ulam na adobo. Higit sa lahat, masaya akong natutunan ang mga bagay na napagdaanan ni lola.

Ako kaya, pag dumating na ang panahong matanda na ako, wrangler na...maikukwento ko pa ba ang pagfri-friendster at pagblo-blog sa aking magiging apo? Ano kaya ang dating nun sa kanila?
Apo: "Yuck,lolo, watever!, ur such a loser!"
Lolo: "Aba'y salbaheng bata ka! humanda ka sa blog ko..tse!

Sigbin

2008-10-14T00:47:00.000-07:00

Alas 3 na ng hapon at inaatake ako ng antok, kaya’t naisipan ko munang libangin ang aking sarili. Dito sa opisina, saging at kamote ang bubulaga sa iyo sa ganitong oras. Minsan naman ay binignit at kung mdyo kapos, pinagtitiyagaan ang 3-in-1 na kape at skyflakes. Nagsitaasan na talaga ang presyo ng mga bilihin. Akalain mong umakyat sa limang piso ang isang tuhog ng camote at saging! Bale, kung ililibre mo ang iyong buong department, ay gagasta ka ng mga 200 pesos para pang merienda lang, at isali mo pa dyan ang softdrinks. Anyway, heto tuloy ako ngayon, kumakain na lang ng donuts. Mas masarap kasi at mas mahal syempre. Ang labo ano?hehe. Nagtext ang kaibigan ko nung hayskul at nangungumusta (palibhasa petsa kinse na bukas, ehem..). Matagal-tagal na rin kaming ‘di nagkikita. Medyo nagbalik tanaw ako sa mga kalokohan namin noon, napatawa ako. Di ko lubos akalaing sariwa pa rin ang mga alaa-alang iyon. Kay sarap balikan. Mahusay ako sa klase. Nag-aaral ako at nakakalusot sa mga oral recitations.
Pero, ibang klase tong kakilala ko kasi napahanga niya lahat kami, matapos niyang sagutin ang katanungang : “Ano ang salitang ugat?” Di kasi nakikinig sa mga oras na iyon at panay ang pag-dudrawing ng mukha ni Eugene at Toguro (with sound effects pa..rei gun!!!). Kaya yun, wla siyang nagawa kundi tumayo at sumagot: “uuhh, maam, Ang salitang ugat..ay binubuo ng mga varicose.” Talagang napahalakhak kami nun. Kaya pagtung-tong ko ng kolehiyo, ay ‘di ko talaga pinalagpas ang Filipino. Pati ang mga pagsasadula ay kinarir ko na. Pero, di nagtatapos sa Filipino ang katatawanan. Pati sa Religion classes namin ay nagpasiklab siya ng lagim. Napaka energetic ng guro namin noon sa Religion. Halos di niya na nga napapansin ang uniporme nyang parang ginawang pambura sa black board. Passionate talaga. Mahirap ang tanong niya kung ‘di ka nagbasa: “Jesus Christ died on the cross to save us from our…” walang sumagot. Kayat binigyan nya kami ng clue:.” From our….original….” , wla pa rin. “Starts with letter S”. At may nagpasobog ng bomba: “original sigbin!”
Alam ko korni toh kung babasahin pero yun talaga ang naging dala ng kaibigan ko ngayon. Pinaalala niya ang mga kalokohan.

Paalam ISO.

2008-10-13T01:33:00.000-07:00

Hindi ko maipaliwanag ng diretso kung bakit gusto kong magsulat sa pahinang ito sa wikang Filipino. Sa mga nabasa kong artikulo nina: Jack (kahit mdyo for adults only hehe), bam the great (magaling sa tula), myk2ts (isang kilong bigas), at iba pa, ay umangat ang aking elementong mental at emosyonal na tahakin ang landas ng isang "tagalog-speaking" na blogger. Truly Inspiring. Salamat sa inyo.

Ngayon ay "busy daw" ako at medyo gutom. At para samantalahin ko ang pagkakataong ito, binubusog ko ang aking imahinasyon sa mga bagay na dapat kong ipalabas. Marami akong gustong gawin. Marami din akong gustong puntahan. Pero mas nais kong "ito'y" masimulan. Ilang araw na lang din, ay aalis na aming batikang kasama sa trabaho. Isang lider. Magaling. Sa kabila ng mga pagdududa sa sarili at sa mga limitadong kakayahan ay nagawa pa rin naming kumbinsihin ang sarili na ipagatuloy ang nasimulang proyekto. Bakit ko ba sinasabi ito? Di bale, may kabuluhan na man yun eh. Ganyan nga siguro ang mundo sa isang workplace. Kailangan mong makisalamuha at magsikap para matuto ng mga bagay na di natututunan sa eskwelahan. Kung gaano daw kahirap maghanap ng trabaho, eh, akalain mong, mahirap din palang mag bye-bye sa sa iyong mga kasamahan, sa kumpanya lalo na sa boss mo. Mahirap at awkward magpasa ng resignation letter. Mahirap. Nakakahiya. Bakit ganoon? ('di ako makarelate eh..hehe). Sa mga kasamahan kong (blogger din..haha) umalis na, aalis pa, nagpaplano, paalam at maraming salamat. Kay watadid/vinkoi na may pasimuno sa blog sa opisina at nagturo sa akin ng "the quick brown fox jumps over the lazy dog..." (kayat namemorya ko na ang keyboard), at kay sir PJ na talagang magaling ('di lang sa kompyuter, hehe), maraming salamat sa inspirasyon at leksyon.