Back to work kiko

Napakasarap bumalik sa trabaho matapos ang mahaba-habang holidays!(agree?) Hindi ko agree actually. Mga nakatambak na vouchers, scratch papers, unliquidated expenses, budget drafts, proposed meeting skeds, utang sa mini tindahan sa opisina, baso at mug na hindi nahugasan (last X'mas party pa ata), pending advice sa mga Manedyer, at iba't-ibang transaction na hindi tapos sa taong 2008 ang bumulaga sa aking pagpasok sa opisina.Parang gusto ko ng mag new year's resolution. Naaalala ko pa noon, gusto ko talaga makalat ang aking lamesa. Ewan ko nga bah, para sa akin, parang busy tingnan or napakaactive at hindi stagnant. Pero ngayon, parang gusto ko ng magising sa aking kahibangan.
Dahan-dahan, ay maaayos ko rin ito. Inspired yata ako sa taong ito..Welcome 2009. at may panibagong kabanata na naman ako sa aking blog.

Sana sa araw ng Pasko

Hindi ko talaga malilimutan ang selebrsyong ito sa aming kindergaten school. Gumanap akong Joseph (tatay ni Hesus) na walang ginawa kundi ang sumimangot. Sabi kasi ni teacher, “Stop smiling Francis!” Paano kasi walang magawa ang ibang cast ng dula: (mga shepherds) kundi ang tuyain ako at pagtawanan. Dahil mabait akong bata, sinubukan ko namang kontrolin ang aking pagtawa. Nanonood ang aking inay sa panahong iyon at siya ang kumuha ng retratong ito.
At isang magandang awitin ang aming inihandog:


Away in a manger,
No crib for His bed
The little Lord Jesus
Laid down His sweet head

The stars in the bright sky
Looked down where He lay
The little Lord Jesus
Asleep on the hay

The cattle are lowing
The poor Baby wakes
But little Lord Jesus
No crying He makes

I love Thee, Lord Jesus
Look down from the sky
And stay by my side,
'Til morning is nigh.

Be near me, Lord Jesus,
I ask Thee to stay
Close by me forever
And love me I pray

Bless all the dear children
In Thy tender care
And take us to heaven
To live with Thee there

Malapit na ang araw ng Pasko at nais nating lahat na maging maligaya. Sa ating pamilya ay mas masaya kung sama-sama sa Noche Buena at sa pagbibigayan ng mga munting regalo. Isang ekspresyon ng pagmamahal ang pasko. Hindi sa mga regalong natatanggap o sa mga masasarap na pagkain kundi sa kalinisan ng loob at pagpapatawad. Hindi maipaliwanag ang kasiyahan na tinutukoy ko. Ang mga sandaling makumusta ang iyong mga kaibigang matagal mo ng ‘di nakikita at ang mga pagtitipon-tipon ng barkada at ang makitang masayang-masaya ang iyong mga kapatid sa iyong ibinigay na regalo. At higit sa lahat ang pagtanggap sa iyong mga maling nagawa at ang pagsisimulang baguhin ito.
Sana maging ganun kasaya ang aking pasko.

Award from MAYAlicious

Ang award na ito ay galing kay Maya. Salamat. I'm passing this to RJ, Dylan, Bam the great, kosa.

10 facts about Francisko

Tag from Vhonne slash Batanggero slash Drunk Writer , Arnie and Maya.

10 Facts about myself:

1. I am a BS in Commerce Major in Mgt. Acctg graduate, pero napunta sa trabahong pang Industrial Engineer.

2. Mahilig ako sa mellow music

3. Ultimate dream ko ang makasulat ng libro at maging isang mahusay na speaker (inspirational).

4. Kaya nga idol ko si Bo Sanchez at Bob Ong.

5. Isang exam na lng ay black belter na ako sa Tang Soo Do (Moo duk Kwan), pero matagal-tagal ng walang practice.

6. Paborito ko ang meat balls at mainit na macaroni soup sa umaga.

7. Paborito ko ang Philosophy

8. Minsan ko na ring tinangkang pumasok sa seminaryo (Heswita). (hmmm.. post ko kaya ito hehehe..)

9. I’m really particular sa time. I hate late comers..hehehe

10. Panganay sa magkakapatid. Strikto at huwarang kuya.

Gusto ko ring makaalam ng 10 Facts about these people: Shelo, Justkyut, RJ, Marie, Bam, at Bam the great ... cge na go...

Nakaward!

thanks bam for the award..so deeply thoughtful..




The rules of the award are:
1. The winner can put the logo on his / her blog.
2. Link the person you received your award from.
3. Nominate at least 7 other blogs.
4. Put links of those blogs on yours.
5. Leave a message on the blogs of those you have nominated.

Previous awardees: Mabelle, Prily, Ate Norma, I Love Philippines Too, Shenga, Nova, WebbieStuffs, Nancy, Webloglearner, Pinay Wahm, and My So Called Life, Let’s Spice Things Up, Beauty and Shop, Idealpinkrose, allin, kimchiland, Korean Food, The Paper Vision, Embrace Simplicity, Me and Mine, A Window To Our World, A Grateful Heart, Can of Thoughts, A Mother’s Stuff, http://housewifeatwork.blogspot.com/, MommaWannabe, Lourdes Mia, Praning’s Shoutout, When Silence Speaks, Etc Atbp, Aeirin’s Collections, Life is What we Make it, Underneath It All, Cellulitic Bliss, 100% Kelly, C'est La Vie, Our Family Adventure!, As We Face Forever, BeinG mYselF, The Pakarazzi Experience

I am passing this award to kosa, rj, paperdoll, Dylan, bagito, myk2ts, maya.

Fermentation in prison

May malaking kaibahan ang C.A.T. (Citizens Army Training) ngayon at noon. Kadalasan ay inihahambing natin ito sa pagbibilad sa araw ng mga kadete, pagmamarcha,tactical inspections at iba pa. Ngunit sa kwento ng aming mahal na propesor, noong kapanahunan niya (taong 1980's), ay ibang-iba ang kanilang C.A.T. Program. Nagsilbi sila sa isang City Jail. Doon ay tumutulong sila sa pag rarasyon ng mga pagkain at sa pagbabantay ng mga preso. Nakakatakot ngunit malaki din ang naging papel ng training sa kanyang pagkatao. Hindi maiiwasang magkakaroon sila ng diskusyon sa mga preso: mapalablyf, kalokohan, buhay-buhay, dahilan sa pagkakakulong. Kailangan din nilang makihalubilo upang makabuo ng isang report tungkol sa isang buhay preso. Marami siyang nasaksihan doon ngunit ang 'di niya makakalimutan ay ang gawain ng isang presong abalang-abala sa pagfile ng mga nakalobong cellophane (kulay pula, pambalot sa pandesal). Hindi niya talaga maintindihan kung para saan ang mga bagay na iyon. Isang araw, tsempong naabutan niyang ginagawa ulit ang di ordinaryong gawain ng isang preso. Sumagot naman ang preso at ibinulgar kung para saan ang mga naiipong pastics: "Ahhh, eto sir..eto ang panandiliang aliw namin dito. Baka gusto mong i-try sir?" Medyo nagduda si sir baka illegal ang kanilang ginagawa, ngunit tinanung pa niya ito kung ano ba ang laman ng cellophane. Nang sinagot ng preso ang "highlight" question, nakaramdam ng extreme pandidiri si sir. Natawa, gustong masuka ni sir dahil nalaman niyang iyon pala ay utot. Fermented na utot. At nakuha pa ng presong ipasubok ang taglay na "sweet aroma" sa aming sir. Nakakatawa mang isipin ngunit di pa rin namin maiwasang magtanong kung nagdudulot ba talaga iyon ng sensation (hahahha). Nagulantang talaga ang aming klase sa kwentong iyon.
Eh, sir paano kung utot ng kilalang artista? paano kung galing sa isang foreigner?? Sir, di kaya flammable iyon? hahahahaha...at marami pang mga tanong na lalong nagpagulo sa klase.

Spag moment

Naisipan kong mag treat ng spaghetti. Pero hindi sa Mcdo o sa Jollibee kundi sa panalong luto ni nanay. Madali lang palang magluto ng spaghetti. Hindi ko naisip iyon nung nasa grocery pa ako habang abala sa pagpili ng mga sangkap. First time ko kasi. Hindi ko matiyak kung alin ba sa dalawa ang tatlong pakete: ang spaghetti sauce o ang tomato sauce. Nakakalito! Aba’y, pareho lang naman yata ‘yon sila ah. Parehong sauce. Parehong mapula. Habang ako’y nagdedesisyon sa dapat kong piliin, ay inuna ko muna ang hotdogs, ground beef, pasta (na tumaas ang presyo) at keso. Salamat na lang at tinext ako ni nanay sa dapat kong piliin. Tatlong pakete pala ng spaghetti sauce at isang pack na malaki ng tomato sauce. Kinabukasan, ay sinimulan ni nanay ang pagluluto. Gusto kong tumulong pero, nagpasya akong mag obserba na lang. Madali lang talaga, ngayon ko pa namemorya at nakabisado lahat.
Dinalhan ko rin ang mga malalapit sa aking kalooban (sa skul) at doon kami kumain sa fudkort. Nasiyahan naman akong nasarapan sila sa dinala ko. Siguro ngayong pasko, ako na ang magluluto at sana, matutunan ko na ring magluto ng iba pang lutuin.

p.s. sa isang kasama ko...salamat din pala sa chicken joy (kahit galing sa ref.hehehe)